:: نيلوفرانه::

داشته ها

niloofareeshgh — Mon, 14 Sep 2009 11:55:45 GMT

همیشه نداشته های ما بیشتر از داشته های ماست .

اما باید دقیق بود که داشته ها آنقدر ارزشمند باشند

که جای خالی نداشته ها آنقدر ها به چشم نیایند.

میگذرد...

niloofareeshgh — Fri, 04 Sep 2009 13:25:18 GMT

بگذار اشک ها ببارند تا دلت سبک شود

این لحظه های ناخوش می گذرند اگر راحت تر بگیری با خودت.

و این اندوه سرکش فرو می کشد اگر رهایش کنی .

بگذار ثانیه بگذرد چنان که ذهنت می پسندد .

تمام حرفم همین است : "... و این نیز بگذرد !"

تضاد

niloofareeshgh — Fri, 12 Dec 2008 15:52:18 GMT

او که چشمهای مرا می راند

دست های مرا می گیرد...

جدا

niloofareeshgh — Thu, 06 Nov 2008 19:36:26 GMT

دور که می شوی

کوچک می شوی در برابر چشمانم

حقیقت همینست

دور که می شوی

کوچک می شوی

دور که می شوم

کوچک می شوم

بازم که؟!

niloofareeshgh — Fri, 24 Oct 2008 21:09:59 GMT

خدایا این چه زندگی ایه!

آخه از من بدبخت تر هم وجود داره؟!

تو این دنیا ی بزرگ ، سهم من از زندگی چی بوده؟!

هیچ چیز ، جز:

- دست و پا و چشم و گوش و ... سالم

- خانواده

- زندگی

- عقل

- درک

- عشق

- ...

خدایا فقط همیییییییییییییییییییییییین!

من نان خریدم !

niloofareeshgh — Sun, 12 Oct 2008 15:24:56 GMT

خیلی لذت بخشه که بعد از مدت ها تو صف نون بایستی اونم نون بربری ( برای رفع سوتفاهم بگم که ترک نیستم اما طعم بربری داغ من را هم دیوانه کرده و اینجاست که شاعر میگه : ای جان جان ... ).

خیلی سوتیه اگه ایستاده باشی تو صف ی دونه ای و بگی : " یکی لطفا " ! (به این نکته هم توجه کنید که اگر درخواستی غیر از این داشته باشید کار به جاهای باریک کشیده می شه و حتی این انتظار میره که بعضی از همشهری های تعصبی اجازه ندند شما عمودی به منزل برسید. )

و جالب تر اینکه خیلی ضایع خواهی شد اگه به کوچولویی که زل زده به دستات ، نون تعارف کنی اما او داد بزنه سرت و بگه : " نمی خوام " اونم با لحنی که اصلا از یک کودک 4 ساله انتظار نمیره !

شیطنت

niloofareeshgh — Sat, 11 Oct 2008 07:56:53 GMT

نمیدانم

از شیطنت چشمان توست یا آیینه ها

که به هر سو می چرخم

چشمان تو روبرویم است.

دوگانه

niloofareeshgh — Sun, 17 Aug 2008 21:22:33 GMT

گاهی از همه ی نقاب هایم خسته می شوم

می خواهم تمام شکستنی هایم را

نقابم را

غرورم را

دلم را

به پایت!

برای اینکه به تو برسم

روی تمام منطق هایم خط می کشم.

دوست دارم دست در دستت بگذارم و در آغوش گیرمت

به دور از داغی احساس گناه.

در در انبوه آدمیان چشم در چشمانت

فریاد بزنم :"دوستت دارم"

می خواهم هنوز نرفته از بهانه ی ندیدنت اشک بریزم

وبگویمت:"مرا اندکی دوست بدار اما... طولانی"

اما بازهم من می مانم و یک دنیا حسرت تو

در قالب چشمانی بی رنگ و دستانی بی مهر

و تو می مانی و فکر پوچ خود ازمن.

کاش می دانستی ...

من سراپا لبریز از احساس توام

اگر ترس و غرور بگذارندم

عاشقی می کنم.

رفتنت سخت است . باور کن .

niloofareeshgh — Thu, 22 May 2008 13:55:18 GMT

از تو بگذرم درست می شود،

این بهانه های پوچ کودکی؟!

از تو دور دور دورتر شوم

حاصلش چه می شود به جز پریدگی؟!

بعد تو بدان فنا نمی شود

آن همه حسادت زنانگی

بی توبودنم همیشه با من است

گرچه هستی و هنوز با منی

رفتن و نماندنت بهانه بود

مثل قصه های تلخ واقعی

این مسیر صعب گنج قلب تو

کشت عقل و هوش من به سادگی

رفته قلب تو از برم ولی

لحظه های آرزو رسیدنی ست

تو هنوز دوری از من و ولی

این همه مسیر دور پیمودنی ست

من نمی شکنم!

niloofareeshgh — Sat, 10 May 2008 18:38:42 GMT

بگذار حرف آخر را اول بزنم:

از دستان من تا دستان تو

به فاصله ی شکستن یک غرور

راه ناپیمودنیست!